CENTRUM POMOCY OSOBOM STARSZYM W POZNANIU

Budowę neogotyckiego szpitala rozpoczęto w 1908 r. Tuż po wojnie zorganizowano tam oddziały: chirurgiczny wewnętrzny, laryngologiczny, ginekologiczny, okulistyczny i dziecięcy. Urządzono też poliklinikę chirurgiczną i laryngologiczną.

W 1949 r. placówka trafiła do miasta i powstał tam Szpital Miejski nr 2. Rok później przejął go w swoje użytkowanie Urząd Bezpieczeństwa. Wszystkie szpitale prowadzone przez zakony w Polsce, wraz z ich majątkiem ruchomym i nieruchomym, przeszły na własność państwa. Tyle mówi urzędowy język komunistycznej władzy. W praktyce to „przejęcie” odbywało się znienacka, z dnia na dzień, bez uprzedzenia.

W Poznaniu  zabrano nam dosłownie wszystko, od medycznego sprzętu po ostatnią łyżkę w szpitalnej kuchni i tabletkę w słoiczku.

 

Jeśli któraś siostra miała w pracy coś osobistego, np. budzik lub lampkę na biurko, musiała udowodnić, że to jej własność, inaczej traciła nawet taki drobiazg. Później przez wiele lat w niejednym „państwowym” szpitalu w Poznaniu zdumieni chorzy odkrywali na swoich piżamach czy pościeli pieczątki z napisem: „Szpital Sióstr Elżbietanek”, który formalnie dawno nie istniał. Tak było do 1968 roku, kiedy lecznica trafiła pod skrzydła Akademii Medycznej.

W 1989 r. ustawa o stosunku państwa do Kościoła Katolickiego stworzyła możliwość

odzyskania utraconego majątku przez kościelne instytucje w tym Zgromadzenia zakonne.


Dla sióstr Elżbietanek „pielęgnowanie chorych jest głównym zadaniem życia, o ile wiek i stan zdrowia na to pozwalają”. Tak brzmi dewiza zawarta w pierwszych konstytucji zgromadzenia z 1892 r. Został oddany nam budynek w stanie, w którym bez generalnego remontu nie ma szans na kontynuowanie działalności. Gołym okiem widać, że do wymiany są wszystkie instalacje i wszystkie okna. A gdzie sprzęt, meble, wyposażenie? Nasze poprzedniczki wybudowały ten szpital, a my pragniemy go odbudować dla potrzebujących pomocy szczególnie Osobom Starszym.

Wsłuchując się w potrzeby społeczeństwa pragniemy wyremontować budynek poszpitalny

dla Osób Starszych, które potrzebują  pomocy. Pragniemy stworzyć warunki dla osób

potrzebujących: pokoje dzienne, pokoje na stałe, rehabilitację, opiekę medyczną, ZOL oraz 

stałą opiekę duchowa z możliwością korzystania z kaplicy i sakramentów świętych.

 

 

ETAPY BUDOWY I REMONTU MOŻNA ZOBACZYĆ TUTAJ

 

Zwracamy się do wszystkich, którzy mogą wesprzeć dzieło

Centrum Pomocy Osobom Starszym w Poznaniu

o wsparcie finansowe.

Wsłuchując się w potrzeby społeczeństwa pragniemy wyremontować budynek poszpitalny dla Osób Starszych, które potrzebują  pomocy. Pragniemy stworzyć warunki dla osób potrzebujących: pokoje dzienne, pokoje na stałe, rehabilitację, opiekę medyczną, ZOL oraz stałą opiekę duchowa z możliwością korzystania z kaplicy i sakramentów świętych. Do tej pory wykonałyśmy 70% prac remontowych. Z Państwa pomocą uda się dokończyć to wielkie dzieło. W razie pytań jesteśmy do dyspozycji: kontakt.

Wszystkich Dobroczyńców  powierzamy Bogu w codziennej modlitwie.

ZGROMADZENIE SIÓSTR ŚW. ELŻBIETY

UL. ŁĄKOWA 1, 61-878 POZNAŃ
PKO BP 08 1020 4027 0000 1402 0032 0093

z dopiskiem "CPOS"

CENTRUM POMOCY OSOBOM STARSZYM W LESZNIE

Centrum Pomocy Osobom Starszym „Elżbietanki” to dom całodobowej opieki. Prowadzony jest przez Zgromadzenie Sióstr Elżbietanek Prowincja Poznańska, które w charyzmacie ma wpisaną opiekę i pomoc osobom starszym, chorym i najbardziej potrzebującym. Misją Założycielek Zgromadzenia była opieka nad chorymi w ich własnych domach. Pracę podejmowały z miłości do Chrystusa i w takim duchu ofiarności i szacunku do każdego Mieszkańca Zgromadzenie podejmuje te misję.

„Wszystko, co uczyniliście jednemu
z tych braci moich najmniejszych, Mieście uczynili.” /Mt 25, 40/

„Musimy innych uszczęśliwiać” /św. Elżbieta/

Działamy w oparciu o decyzję Wojewody Wielkopolskiego na prowadzenie działalności statutowej placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom starszym, przewlekle chorym lub osobom niepełnosprawnym PS – 11.9423.2.7.2019.7 – wpis do rejestru placówek pod numerem 41.
 

Dom przeznaczony jest dla 35 osób. Przystosowany jest architektonicznie do potrzeb osób z różnymi niepełnosprawnościami. Budynek jest wielokondygnacyjny z windą. Wyposażony jest w system alarmowo-przyzywowy i system przeciwpożarowy. Dysponujemy pokojami jedno i dwuosobowymi z łazienkami przystosowanymi do osób niepełnosprawnych. Na każdej kondygnacji znajduje się pokój dziennego pobytu, do dyspozycji TV i Internet. Posiadamy własną salę gimnastyczną oraz gabinet masażu. W budynku znajduje się Kaplica, z której Mieszkańcy mogą korzystać. Przy budynku jest teren zieleni. Wyjście na teren jest przystosowane z podjazdem i utwardzonymi ścieżkami. Tutaj tez znajduje się obszerny parking dla odwiedzających i gości. W okresie wiosenno-letnio-jesiennym są wystawiane ławki, stoły oraz parasole. W domu znajduje się sala wielofunkcyjna na spotkania czy imprezy oraz biblioteka. Posiadamy własną kuchnię i pralnię.

Dom jest prowadzony zgodnie:
• z obowiązującymi odpowiednio przepisami dotyczącymi pomocy społecznej,
• z zasadami miłości chrześcijańskiej, założeniami Konstytucji Zgromadzenia oraz Statutami Prowincji.

Więcej szczegółów

Ilość odwiedzin:

©2020 WEBMASTER: bialkamaciej@gmail.com