W dniach 23-29 listopada 2025 roku grupa Sióstr Elżbietanek Prowincji Poznańskiej „60 plus” wzięła udział w Kursie Odnowy Duchowej w Kamieniu Śląskim, pod hasłem „Pielgrzymi nadziei na drodze do pokoju”. Ten ostatni tegoroczny kurs odnowy połączony był z możliwością skorzystania z zabiegów rehabilitacyjnych.
W Puszczykowskim Domu przywitała nas Siostra Wikaria M. Samuela Werbińska. Mszę św. na rozpoczęcie Odnowy odprawił ksiądz dr Adam Adamski ze Zgromadzenia Księży Filipinów, który życzył nam, aby na drodze pielgrzymowania towarzyszyła nam nadzieja i wiara, że Pan zawsze, mimo różnych przeżyć, wskazuje nam drogę do Siebie. Siostra Prowincjalna M. Kamila życzyła: „Niech to będzie czas dla wzmocnienia sił duchowych, na miarę możliwości Sióstr, sił fizycznych, by mogły Siostry jeszcze pięknie służyć w elżbietańskim powołaniu mimo wieku emerytalnego”.
Po obiedzie wyruszyłyśmy do Kamienia Śląskiego. W drodze do naszego celu pobytu chciałyśmy nawiedzić Sanktuarium na Górze św. Anny, ale ze względów pogodowych nie udało się nam tam dotrzeć. Po przybyciu do Kamienia Śląskiego bardzo serdecznie przywitała nas Siostra M. Weronika Glombitza. Jeszcze pierwszego dnia po kolacji podczas konferencji, Siostra Wikaria M. Samuela wprowadziła nas w temat Odnowy: „Co to znaczy być człowiekiem nadziei?”. Podczas prelekcji Siostra Wikaria postawiła nam pytanie: Jak przeżywać nadzieję wobec różnych sytuacji, które po ludzku trudno zmienić? I dalej kontynuowała: Trzeba bronić się przed utratą nadziei, aby nie popaść w rozpacz, która po ludzku jest rezygnacją, zwątpieniem w jakąkolwiek zmianę… Musimy żyć nadzieją i silną wiarą w Boga… Co zrobić, aby świadomie żyć nadzieją, gdzie się jej uczyć? Każda z nas mogła sobie w ciszy serca odpowiedzieć czy jestem człowiekiem nadziei?
Codzienny różaniec i Msza św., modlitwa brewiarzowa w kaplicy ośrodka łączyły nas we wspólnocie siostrzanej. Krótkie kazania oparte na Ewangelii dnia głoszone przez księdza kapelana ośrodka z wiodącym słowem – skarbiec, drzewo figowe, ogródek religijny – dawały nam możliwość łączności z Bogiem. Uczestniczyłyśmy również w zabiegach rehabilitacyjnych, abyśmy mogły jak najdłużej służyć Zgromadzeniu w naszych dziełach. Zabiegi odbywały się metodą ks. Sebastiana Kneippa.
Kamień Śląski to miejsce narodzin św. Jacka Odrowąża. Zabytkowy pałac przez różnych właścicieli był rozbudowywany. Zawsze też był pielęgnowany kult św. Jacka, aby pamięć o świętym nie zaginęła. Ośrodek, w którym przebywałyśmy należy do diecezji opolskiej, a inicjatorem jego budowy był ówczesny Ordynariusz Diecezji Opolskiej Ksiądz Arcybiskup Alfons Nossol. Zwiedziłyśmy również kościół parafialny i otoczenie. Miałyśmy również okazję wysłuchania konferencji p. Dawida Bondaro na temat pracy Ośrodka Rehabilitacyjnego.
Konferencja Siostry Wikarii M. Samueli pt.: „Naucz nas liczyć dni nasze, abyśmy osiągnęli mądrość serca” przybliżyła nam wartość wieku dojrzałego. Starość dana nam przez Pana Boga to ostatni etap ludzkiego dojrzewania. Św. Jan Paweł II jako świadek nadziei, ukazywał wielką wartość ludzkiego życia od poczęcia do naturalnej śmierci i my zawierzając się Bogu, mamy spojrzeć na starość z wdzięcznością, jako na znak Bożego błogosławieństwa.
Podczas tych dni miałyśmy również możliwość osobistej modlitwy w kaplicy ośrodka lub w kaplicy sanktuarium św. Jacka, gdzie jest całodzienna adoracja Najświętszego Sakramentu.
W powrotnej drodze do Puszczykowa odwiedziłyśmy Nysę i spoczywające tam nasze Matki Założycielki oraz byłyśmy na grobie Sióstr Męczenniczek spoczywających w ogrodzie Sióstr Emerytek. Siostra M. Margarita Cebula przybliżyła nam na nowo historię Domu Macierzystego oraz posługę naszych Sióstr. Wyrażamy wdzięczność i podziw dla Siostry M. Margarity za poświęcony nam czas i nieustanną troskę o szerzenie kultu naszych Założycielek i błogosławionych Sióstr.
Składamy podziękowania dla Siostry Prowincjalnej Marianny i Sióstr w Nysie za przyjęcie i gościnność w Domu Macierzystym. Słowa podziękowania dla Księdza dyrektora prałata Alberta Glaesera i Siostry M. Weroniki za miłe i serdeczne przyjęcie nas w Kamieniu Śląskim oraz za życzliwość.
Siostrze Wikarii M. Samueli składamy wielkie podziękowania za zorganizowanie kursu, za wkład i troskę, opiekę i słowa nam wygłoszone, abyśmy trwały nieustannie w wierze i nadziei. Zawierzając wszystko Bogu dziękujmy za dany nam czas.
Uczestniczki Kursu Odnowy Duchowej
