8 grudnia 2024 r. – w Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, dom Prowincjalny został wypełniony Członkiniami i Członkami Wspólnoty Apostolskiej św. Elżbiety. W naszej Prowincji istnieje Wspólnota w Krotoszynie, Śremie i Poznaniu (wcześniej na Jeżycach a obecnie w Domu Prowincjalnym). 41 osób – Oni właśnie przyjechali na zaproszenie Siostry Prowincjalnej M. Kamili Paszkowiak na Dzień Skupienia. Okazja tego spotkania – skupienia była wyjątkowa, bo sześć Członkiń Wspólnoty z Krotoszyna, po wcześniejszym przygotowaniu formacyjnym, pragnęły wyrazić swoją gotowość złożenia Przyrzeczenia i przyjęcia do Wspólnoty Apostolskiej św. Elżbiety. Obrzęd włączenia do wspólnoty przez Przyrzeczenia zawsze połączony jest ze Mszą św. To złączenie z Eucharystią – Ofiarą potwierdza eklezjalny charakter Wspólnoty Apostolskiej św. Elżbiety i podkreśla duchową łączność ze Zgromadzeniem Sióstr św. Elżbiety i z Jego posłannictwem we Wspólnocie Kościoła. Głównym Celebransem Eucharystii i całego dnia Skupienia był Ks. Dr Rafał Pajszczyk – dotychczasowy duchowy Opiekun Wspólnoty w Poznaniu, który modlił się za całe Zgromadzenie, Wspólnotę Prowincji Poznańskiej i Wspólnotę Apostolską św.Elżbiety a Ks. Kanonik Wojciech Maćkowiak – kapelan Domu Prowincjalnego odprawił w intencji zmarłych Członkiń Wspólnoty i za zmarłe siostry Elżbietanki. Przed homilią Kandydatki do przyrzeczeń zostały wezwane po imieniu i wyszły na środek Kaplicy. Każda osobiście i w pełnej gotowości powiedziała „OTO JESTEM” a potem wspólnie … – pragniemy mieć udział w charyzmacie i posłannictwie Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety i w ten sposób przyczynić się do rozszerzenia Królestwa Bożego. Dlatego prosimy o przyjęcie nas do Wspólnoty Apostolskiej św. Elżbiety. Na to Ich pragnienie cała Kaplica odpowiedziała „Bogu niech będą dzięki”. W słowach homilii Celebrans przybliżył ducha Maryjnego w naszej Ojczyźnie. Wspomniał, że duży wpływ na takiego ducha Maryjnego mieli Wielcy Mężowie II połowy XX wieku: św. Jan Paweł II i Jego zawołanie Totus Tuus oraz bł. Kardynał Stefan Wyszyński, który „wszystko postawił na Maryję”. Maryja – Matka była i jest obecna w życiu całego Kościoła. Jest Matką Kościoła, Matką Miłosierdzia jak nazwał Ją Papież Franciszek i włączył do Litanii Loretańskiej. Celebrans mocno zaakcentował, że szatan nienawidzi Niepokalanej i nienawidzi dzisiejszego Święta, bo nie ma dostępu w żaden sposób do Niepokalanej. Uczmy się od Maryi Jej piękna duchowego. We Wspólnocie jest sposobność naśladowanie Jej w Jej pięknie. Ksiądz Pajszczyk podkreślał, że trzeba być podobnym w Jej posłudze potrzebującym. Maryja pośpiesznie poszła do Elżbiety, która była w potrzebie. Maryja każdemu z nas spieszy z pomocą. Ona jest Królową ale bardziej chce być dla nas MATKĄ. Prośmy każdego dnia, byśmy umieli Ją naśladować w bezgrzesznym życiu i upodabniali się w ten sposób do Jej piękna wypełniając obowiązki naszego stanu – i niech tak się stanie . AMEN. Po homilii, umocnione słowem Bożym, każda po kolei wypowiedziała słowa przyrzeczenia: „Ja ….. pragnę być przyjęty/a/ do wspólnoty apostolskiej św. Elżbiety, istniejącej przy Zgromadzeniu Sióstr św. Elżbiety, żyć jego duchowością, włączać się w jego misję. Dlatego wobec obecnych tutaj członków wspólnoty, na ręce Przełożonej prowincji siostry Marii Kamili Paszkowiak, składam przyrzeczenie, że całym sercem oddam się do dyspozycji Wspólnoty Apostolskiej św. Elżbiety, według Statutów tejże Wspólnoty. Niech mnie w tym umacnia łaska Ducha Świętego oraz pomoc Najświętszej Maryi Panny i św. Elżbiety. W Imię + Ojca i + Syna i + Ducha Świętego. Amen”. I podpisane oddała Siostrze Prowincjalnej. Po złożonych Przyrzeczeniach każda otrzymała z rąk Siostry Prowincjalnej Statuty Wspólnoty Apostolskiej św. Elżbiety i medal z wizerunkiem św. Elżbiety, by za przykładem św. Elżbiety nie ustawały w świadczeniu Bożej MIŁOŚCI ludziom potrzebującym. Na zakończenie tego obrzędu Siostra Prowincjalna w imieniu Sióstr św. Elżbiety przywitała nowe Członkinie Wspólnoty Apostolskiej św. Elżbiety i życzyła, by przeżywana wspólnie duchowość … i podejmowana misja ciągle na nowo zbliżała nas wszystkich do Boga. Przed błogosławieństwem kończącym Eucharystię, główny celebrans złożył życzenia … wytrwania w tych świętych zobowiązaniach, żebyście wobec świata były świadkami żywej wiary, abyście niosąc pociechę i pomoc ludziom potrzebującym, chorym, sędziwym i samotnym, abyście pokazywali waszą żywą wiarę i w ten sposób ich przyciągali innych do Boga, a będziecie miały zasługę w Jego oczach, tego Wam z całego serca wszyscy życzymy Całą Eucharystię przeżywaliśmy w pięknej oprawie muzycznej a czytanie, psalm i Modlitwę Powszechną przygotowały Członkinie Wspólnoty. Po Mszy św. wszyscy przeszliśmy do refektarza zakonnego, by umocnione duchowo pokrzepić nasze ciała. Pięknie przygotowany stół i posiłek zachęcił wszystkich do radosnego przeżycia wspólnoty stołu i dziękczynienia za DARY BOŻE, które otrzymaliśmy i otrzymujemy Każdego dnia. Tak hojny może być tylko Bóg, który w swoich świętych pokazuje, że jest możliwe bycie dla innych, że jest możliwa służba potrzebującym…. W imieniu Wspólnot i Sióstr odpowiedzialnych, bardzo dziękujemy Siostrze Prowincjalnej i wszystkim Kochanym Siostrom Domu Prowincjalnego za prawdziwą UCZTĘ DUCHOWĄ, siostrzaną życzliwość i każde otrzymane dobro. „Niechaj Duch Twój o św. Matko Elżbieto, żyje nadal w sercach naszych.”