2022.08.15 Wniebowzięta Maryja zawsze pozostaje dla nas najpiękniejszą drogą do Chrystusa. W Dniu Jej Święta nasza s. Nowicjuszka Renata oficjalnie wkroczyła na ścieżki życia radami ewangelicznymi. Wybrała Chrystusa, pragnąc podążać do Niego drogą ślubowanej czystości, ubóstwa i posłuszeństwa. Piękna Uroczystość Pierwszej Profesji Zakonnej zgromadziła kapłanów, siostry, rodzinę, a także przyjaciół i młodzież. Podczas Uroczystej Eucharystii w Domu Prowincjalnym s. Renata złożyła Bogu swoje Śluby Zakonne. Jak wielka radość przepełniała w tym momencie Jej serce, można było się odczytać patrząc na uśmiechniętą, promieniującą i pełną pokoju twarz Neoprofeski. W dalszej części tego Uroczystego Dnia były życzenia, prezenty, wspólne świętowanie przy stole. W części artystycznej sama s. Reneta przekazała Gościom wzruszającą historię w krótkiej scence oraz pięknym tańcu. Wystąpiły także Siostry Wieczystki, Juniorystki i Postulantka. Dzień zakończył się wspólną modlitwą w kaplicy i uroczystym zdjęciem wianka. Naszej nowej Siostrze Profesce Renacie życzymy wierności złożonym Ślubom i radosnego podążania za Chrystusem. A jak ten dzień przeżywała sama s. Renata? Tak opisuje to wydarzenie: „Szczęśliwa jest Ta, która uwierzyła, że wypełnią się słowa powiedziane Jej przez Pana” Łk 1. Powyższe słowa są fragmentem Ewangelii z dnia, w którym złożyłam swoje pierwsze śluby – 15 sierpnia 2022 roku – Dzień Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Kiedy czytamy Słowo Boże, Ono staje się, więc śmiało możemy powiedzieć szczęśliwy każdy kto zaufał Panu i uwierzył w Jego Słowo. Uwierzył, zawierzył i poszedł za Nim. Bo czym jest wiara bez uczynków? Czym jest miłość bez decyzji? W atmosferze ciszy i skupienia weszłam w najważniejszy moment mojego życia – śluby zakonne złożone Bogu. Wszystko było przygotowane pięknie i dopracowane w najdrobniejszych szczegółach. O godzinie 11:00 rozpoczęła się uroczysta Msza Święta, a po wspólne świętowanie z Siostrami, Rodziną, Przyjaciółmi. To był „dzień radości mego serca”, dlaczego? Słowo Boże daje odpowiedź „ten kto się łączy z Panem jest z Nim jednym duchem” 1 Kor 6. Chociaż niegodna, niezdolna to ufam, że Bóg dokona to co zapoczątkował w moim życiu i dzięki Jego łasce wypełnię to co ślubowałam. Wszystko w życiu przeminie, ale Słowo Boga i Jego Miłość nigdy nie przeminie. Wszystko co mamy otrzymaliśmy od Boga, więc nie bójmy się ofiarować Mu wszystko i rzucić się w Jego objęcia, bo „cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł?” Mt 16