ZGROMADZENIE SIÓSTR ŚW. ELŻBIETY - PROWINCJA POZNAŃSKA

ELŻBIETANKI

NIE MOŻEMY NIE MÓWIĆ

Bo my nie możemy nie mówić tego, cośmy widzieli i słyszeli Dz 4, 20  Bóg działa, zdaje się to banalne stwierdzenie, ale czy na co dzień przyjmujemy to, albo co więcej czy umiemy odkryć to działanie. Jezus ma z każdym z nas niezwykły indywidualny sposób porozumiewania się mówi do nas, przez osoby, wydarzenia, okoliczności życia, przez Słowo Boże, a nawet przez milczenie. W Księdze Powtórzonego Prawa usłyszymy: Polecenie to bowiem, które ja ci dzisiaj daję, nie przekracza twych możliwości i nie jest poza twoim zasięgiem. Nie jest w niebiosach, by można było powiedzieć: Któż dla nas wstąpi do nieba i przyniesie je nam, a będziemy słuchać i wypełnimy je. I nie jest za morzem, aby można było powiedzieć: Któż dla nas uda się za morze i przyniesie je nam, a będziemy słuchać i wypełnimy je.  Słowo to bowiem jest bardzo blisko ciebie: w twych ustach i w twoim sercu, byś je mógł wypełnić. Patrz! Kładę dziś przed tobą życie i szczęście, śmierć i nieszczęście . Ja dziś nakazuję ci miłować Pana, Boga twego  i chodzić Jego drogami, pełniąc Jego polecenia, prawa i nakazy, abyś żył i mnożył się, a Pan, Bóg twój, będzie ci błogosławił w kraju, który idziesz posiąść (por. Pwt 30).  Bóg zanim ukształtował nas w łonie matki, znał nas i powołał (Jr 1, 4 – 10), czy potrafimy odkryć do czego Bóg nas powołał? Czy umiemy odkryć miłujące spojrzenie Boga, który w upragnieniem czekał naszych narodzin? Czy umiemy zapytać w prostocie dziecka Kim Jesteś, Pani? Co mam czynić? (por. Dz 22, 8 – 10) i czy wierzę, że Bóg pragnie mojego szczęścia, że ma plan wobec mnie i powierza mi zadanie, bo obdarza mnie nie tylko miłością, ale również zaufaniem? Skąd to wiem, bo Bóg powiedział to mi i tobie Jestem bowiem świadomy zamiarów, jakie zamyślam co do was – wyrocznia Pana – zamiarów pełnych pokoju, a nie zguby, by zapewnić wam przyszłość, jakiej oczekujecie (por Jr 29, 11). Jakiej oczekujecie!  Jezus powiedział słodkie jest moje jarzmo, a moje brzemię lekkie (Mt 11, 28-30). Czego się boimy, kiedy Bóg z nami? Jaką korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł? (por. Mt 16, 26). To i inne rozważania były podjęte na spotkaniu w ramach Duszpasterstwa kobiet i Studentów Fundacji Nowego Tysiąclecia. 

udostępnij wpis:

Share on facebook
Share on twitter
Share on whatsapp
Share on email

NOWE WPISY: